Miasto Kazimierz założone przez króla Kazimierza Wielkiego w 1335 roku było oczkiem w królewskiej głowie. Monarcha nie tylko nazwał je swoim imieniem, ale także obdarzył licznymi przywilejami i fundacjami. Pod koniec XV wieku pojawili się tam także Żydzi, wyrzuceni z Krakowa przez króla Jana Olbrachta. W zamkniętej murami dzielnicy stworzyli swój osobliwy, prawie magiczny świat. Zwiedzimy więc dwa Kazimierze: chrześcijański i żydowski.

Chrześcijański Kazimierz:
Spacer rozpoczniemy na Skałce przy kościele i klasztorze Ojców Paulinów i Panteonie Zasłużonych Polaków. Przejdziemy urokliwą ulicą Skałeczną na której znajduje się budynek mojego liceum będący imponującym przykładem krakowskiego modernizmu. Tutaj też zobaczymy Kościół św. Katarzyny i św. Małgorzaty z klasztorem Augustianów i przejdziemy na Plac Wolnica – kazimierski Rynek z ratuszem, Kościół Bożego Ciała.

Dzielnica Żydowska to przede wszystkim klimatyczne uliczki, a na nich kamienice, domy modlitwy, świątynie. Przez Plac Nowy przejdziemy do centrum żydowskiego Kazimierza, na słynną ulicę Szeroką z dwoma najstarszymi synagogami: Starą i Remuh i najstarszym zachowanym cmentarzem żydowskim . Tutaj też znajduje się dawna mykwa i dom rodzinny Chai Rubinstein.

Wyślij do znajomych: